مبحث ۱۳ مقررات ملی ساختمان، با عنوان طرح و اجرای تاسیسات برقی ساختمانها، به ضوابط طراحی، نصب و بهرهبرداری مناسب از تأسیسات برقی میپردازد. هدف اصلی آن تضمین ایمنی ساکنان و تجهیزات، سلامت ساختمان و عملکرد درست سیستم برقرسانی است
پیشگفتار: مبنای تدوین این مبحث بر آییننامه تأسیسات الکتریکی ساختمانها و استانداردهای IEC است.
لزوم استفاده از تجهیزات استاندارد: هرگونه نصب غیر استاندارد ممنوع است. نشانها و نقشهها: نشانههای استاندارد گروه IEC، بایستی در نقشهها استفاده شوند.
هماهنگی بین عوامل پروژه: طراحان و مجریان باید همکاری نزدیک داشته باشند.
تعاریف، هدف و دامنه کاربرد: شامل انواع ساختمانها (مسکونی، تجاری، اداری، آموزشی، صنعتی و …)، سیستمهای سیمکشی تا ۱۰۰۰ ولت و سیستمهای جریان ضعیف.
مسئولیتها، نظارت، استانداردهای قابل استفاده، بازرسی، آزمون و نگهداری سیستمهای برقی.
اصول حفاظتی (برقگرفتگی، اضافه ولتاژ، صاعقه، جریان خطرناک).
انتخاب تجهیزات، نصب، آزمایش و کنترل اولیه سیستمها.
محاسبه بار برق ساختمان با استفاده از ضریب همزمانی، بار کاری و راندمان سیستم.
منابع اصلی و اضطراری برق، انتخاب کابل مناسب، اتصال به شبکه یا مولد برق، نصب سرویس مشترک.
طراحی و انتخاب تابلوها، تجهیزات حفاظت مانند فیوز، کلیدهای محافظ و بانکهای کنترل.
انواع مدارها (روشنایی، پریز، قدرت، جریان ضعیف) و روشهای انتخاب، نصب و حفاظت از کابلها.
کلیدها، پریزها، چراغ و نحوه نصب و محافظت آنها (جعبهها، روکشها).
سیستمهای تلفن، اعلام حریق، آنتن مرکزی، دوربین مداربسته، شبکه، BMS و سایر سیستمهای ضعیف.
شرایط نصب در محیطهای خشک، نمناک، حمام، استخر، سونا، محیطهای گرم و خطرناک.
الزامات طراحی نقشهها، مدارک لازم جهت ارائه طرح تاسیسات برقی.
پیوست ۱: سیستمهای نیروی برق (توضیح سیستمی مانند TN).
پیوست ۲: مبانی روشنایی داخلی و جدول شدت نور.
پیوست ۳: ضریب همزمانی برای محاسبه تقاضا.
پیوستهای دیگر: ضوابط حفاظت در برابر ولتاژها، برقگیرها، استانداردها و واژهنامه.
