مبحث بیستویکم مقررات ملی ساختمان با عنوان «پدافند غیرعامل» به مجموعهای از تدابیر غیرنظامی میپردازد که با هدف افزایش تابآوری ساختمانها در برابر تهدیدات طبیعی و غیرطبیعی، به کاهش آسیبپذیری و حفظ جان انسانها و زیرساختهای حیاتی میپردازد.
حفظ جان انسانها و کاهش تلفات جانی: با طراحی و اجرای ساختمانهایی مقاوم در برابر تهدیدات، از تلفات انسانی جلوگیری میشود.
کاهش آسیبپذیری ساختمانها و تأسیسات: استفاده از مصالح مقاوم و طراحی مناسب، آسیبپذیری ساختمانها را در برابر تهدیدات کاهش میدهد.
تداوم عملکرد ساختمانهای حیاتی: ساختمانهایی مانند بیمارستانها و مراکز امدادی باید در برابر تهدیدات مقاوم باشند تا خدمات ضروری ادامه یابد.
کاهش هزینههای بازسازی: با طراحی مقاوم، هزینههای ناشی از بازسازی پس از بحران کاهش مییابد.
استحکام سازهای و مقاومسازی: استفاده از مصالح مقاوم در برابر ضربه، حرارت و انفجار و طراحی سازههای انعطافپذیر برای جذب انرژی ناشی از زلزله و انفجار.
جانمایی و پراکندگی ساختمانها: رعایت فاصله مناسب بین ساختمانهای حیاتی و تأسیسات خطرپذیر، و احداث ساختمانهای مهم در مکانهای امنتر.
طراحی تأسیسات مقاوم: استفاده از سیستمهای تأسیساتی مقاوم در برابر تهدیدات و طراحی سیستمهای هشداردهنده و اطلاعرسانی سریع در مواقع بحران.
مدیریت بحران و آموزش: ایجاد برنامههای مدیریت بحران، آموزش کارکنان و ساکنان ساختمانها، و برگزاری مانورهای دورهای برای آمادگی در برابر تهدیدات.
اجرای مبحث 21 مقررات ملی ساختمان موجب افزایش ایمنی و کاهش آسیبپذیری ساختمانها در برابر تهدیدات مختلف میشود. این مبحث با تعیین مقررات و ضوابط دقیق، به مهندسان و مجریان ساخت و ساز کمک میکند تا ساختمانهایی مقاوم و ایمن طراحی و اجرا کنند. اجرای صحیح این مقررات میتواند به حفظ جان و مال انسانها، تداوم فعالیتهای ضروری در شرایط بحرانی و کاهش خسارات جانی و مالی کمک کند.
