مقررات ملی ساختمان:

مبحث ششم: بارهای وارد بر ساختمان

1. کلیات و تعاریف

   • تعریف «بار»، «اثر بار» و دسته‌بندی کلی بارها.

   • دامنه کاربرد مقررات برای انواع ساختمان‌ها و سازه‌ها.

2. طبقه‌بندی بارها

   • بارهای دائمی (مرده): وزن اجزای سازه‌ای، دیوارها، سقف‌ها، تأسیسات ثابت.

   • بارهای زنده: وزن اشخاص، اثاثیه، تجهیزات متحرک و تغییرپذیر.

   • بارهای محیطی: باد، برف، یخ، باران.

   • بارهای ویژه: زلزله، ضربه، انفجار، حرارتی، نشست نامتوازن.

3. بارهای مرده

   • محاسبه وزن مصالح و اجزای ثابت ساختمان بر اساس چگالی مواد.

4. بارهای زنده

   • مقادیر حداقل بار زنده بر اساس نوع کاربری (مسکونی، اداری، صنعتی، تجمعی و …).

   • کاهش بار زنده برای دهانه‌های بزرگ یا طبقات متعدد.

5. بار برف

   • محاسبه بر اساس منطقه‌بندی جغرافیایی و ارتفاع محل.

   • اثرات باد، ذوب موضعی، تجمع برف و بار نامتقارن.

6. بار باد

   • تعیین فشار یا مکش باد بر سطوح ساختمان.

   • ضریب اهمیت، ضریب شکل و اثرات تلاطم باد.

7. بارهای حرارتی و انقباض/انبساط

   • اثر تغییرات دما بر طول و حجم اعضای سازه‌ای.

   • الزامات طراحی برای کنترل ترک یا تغییر شکل.

8. بارهای ناشی از زلزله

   • ارجاع به آیین‌نامه طراحی لرزه‌ای (استاندارد 2800) برای جزئیات محاسبه.

9. بارهای ویژه و اتفاقی

   • بارهای ناشی از ضربه، انفجار، فشار خاک، فشار مایعات و نشست نامتوازن.

10. ترکیب بارها

    • روش ترکیب بارهای مختلف برای طراحی حالت‌های بحرانی.

    • ضریب اطمینان و ضرایب بارگذاری در حالات حدی.

این مبحث مشخص می‌کند که طراح سازه باید تمام بارهای محتمل را شناسایی، مقدار هر یک را بر اساس شرایط و کاربری ساختمان تعیین، و در طراحی سازه ترکیب آن‌ها را در بدترین حالت ممکن در نظر بگیرد تا ایمنی و عملکرد مناسب سازه تضمین شود.