مقررات ملی ساختمان:
مبحث نهم
تعاریف:
ارائه ضوابط و مقرراتی که حداقل مقاومت، پایداری، بهرهبرداری، دوام و انسجام سازههای بتنی را تضمین کرده و سلامت و ایمنی استفادهکنندگان را حفظ کند.
-
مقاومت: توانایی سازه و اعضای آن در تحمل بارهای وارده بدون آسیب قابل ملاحظه یا شکست قطعات.
-
پایداری: حفظ تعادل سازه در برابر تغییر شکلها و جلوگیری از فرو ریختن سازه یا اعضای آن.
-
بهرهبرداری: عملکرد مورد انتظار سازه در طول عمر، بدون افزایش تغییر شکل، ترک یا ارتعاش بیش از حد، و مقاوم در برابر آسیب ناشی از آتش.
-
دوام (پایداری طولانی): سازگاری بتن و فولاد با شرایط محیطی و بهرهبرداری، بدون فرسودگی یا انهدام زودرس.
-
انسجام (یکپارچگی): هماهنگی اعضای سازه و اتصالات برای انتقال بار به شالوده و حفظ همبستگی کل سازه.
